Zadels kopen enzo

Zoals sommigen van jullie misschien wel weten ben ik nogal verslaafd aan het aanschaffen van mooi tuig voor mijn paarden. Nu zullen veel paardenmeisjes dit gedrag wel herkennen maar als je in Egypte woont is het meer een handicap dan een leuke hobby.  Vooral als het gaat om zadels.

In dit geval gaat het om een western zadel. Een droom die ieder paardenmeisje stiekem wel heeft denk ik. Haar paard aankleden in een stoer western outfit. Al was het maar voor de foto. Maar we willen uiteraard niet dat het paard in kwestie daaronder lijdt. En laat ik nu ook nog eens een paard hebben die met zijn ultra korte rug en kleine gestalte al bijna geen enkel Engels zadel past. Een westernzadel leek dus een verre droom te blijven. Totdat een van mijn toffe vriendinnen bij me op bezoek was en zei dat er echt wel opties zijn en de droom opnieuw aan wakkerde. Ze vond ook nog eens een zadel via internet in Nederland en toen was het snel gebeurd. Andere toffe vriendin naar Nederland om de boel hierheen te slepen.

Omdat ik graag de boel zo goed mogelijk passend wil hebben postte ik dus vragen online aan mensen die er “verstand” van hebben, ofwel, mensen die western rijden. En toen begon het weer, iedereen begint over zadelmakers en passers (op bokt.nl ben je nogal snel een paardenbeul..) en het belang van professionals erbij halen. Nu vraag ik mij werkelijk af, wie er voor een fotoshoot en hier en daar een klein ritje met een zadel, een professional voor honderden euros naar zich toe laat vliegen. Juist, niet erg realistisch.

Dan maar zelf lezen en lezen en lezen. Nadat ik beter inzicht heb gekregen van de voors en tegens van westernzadels en hun pasvorm, heb ik hele mails met uitleg en fotos van paard met meetlintje erbij naar de “professionals” gestuurd. Zonder daar ooit een antwoord op gekregen te hebben. Verschillende kennissen verwezen mij naar de “geweldige” service van de grootste westernstore van Nederland. Maar een mailtje met: ” sorry wij willen je niet helpen” kon er niet eens vanaf.  Mijn angst voor niet passen werd gelukkig wel gesust door Amerikaanse kennissen. Die waren erg behulpzaam via mail en facebook. Toch is het frustrerend hoe hard de paardengemeenschap in Nederland geworden is. Met name mijn teleurstelling in de verschillende westernstores is enorm.

De verkooptster  van het zadel in kwestie was enorm behulpzaam en gaf me goed advies. Dat maakte erg veel goed omdat het mij wederom dat vertrouwde “paardenmeisjes onder elkaar” gevoel gaf. Inmiddels hebben we ook een pad, hoofdstel en een heus westernbit uitgezocht. Uiteraard hebben we enorm zin in de verkleedpartij maar je begrijpt dat het heel wat frustrerender is om vanuit de woestijn een zadel uit te kiezen voor je paard. Nu maar hopen (en bidden) dat het past!Wordt vervolgd…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *